Zuar Schwobaseita-Haumpeitsch Selber an oigana Text herschicka
Das Gedicht vom Epfel(b)putzen
Em Discheg saß amaul a Mah...
und denkt für sich -Was I jetzt ka.....
I keed amaul an scheana Epfl, verbutza
grad mit samt am ganza Epfelbutza
Denkt´s und holt mit vollem Fleis
da scheaschta Epfel aus d´r Speis.
Nemmt a Messer und fengt a
den Epfl schneida wie er’s ka
Leegt Schnietz ver Schnietz sich sauber z´recht
schneid Kära raus, die schmeckat schlecht.
Mit ganzer Luscht den Epfel isst
blos d´r Butza ischt entwischt
Fluicht na und rollat en a Eck
verdeult sich nau -„gibt des an Dreck“
Ond wieas au sei muaß, kommt au glei
sei Weible en dui Kuchl nei.
Schempft und zetert an an na....
zamma zuckt der arme Ma..
"Wie kasch du blos beim Epfel putza
mit deinem bleeda Epfelbutza
mir mein Boden so verschmutza
dass ich muss glei scho wieder putza
des ka i oifach et verputza"
"Wenn d´moisch I dua dia Epfelkera
mit meinem Beasa zamme kera
nau kasch du mi hau zimlich gära
dir werd I andre Sitta lähra"
"Du bisch zu bled zum Epfel putza,
raum selber auf den Epfelbutza
dua nau dui Kuche zema putza
nau bisch zumindest dau von Nutza"
Dreht sich rom - haut Dira zu.....
En dr Kuche isch jetzt Ruah...
Jetzt sitzt der arme Ma....
Mit Epfelschnietz am Diescheck dra....
Und denkt ver sich - .... was dui mi ka
"I been dem Epfel überdrüssig
In Zukunft gibt’s den nur noch flüssig"
"Im Moscht sind koine Epfelkära
an Moschtkruag ka ma oifach leera"
"Ka befreit vom Epfel putza
und ohne Kära, ohne Butza
ganz oinfach Epfel wegverputza
und muas dr´nauch et Kuche putza"
"Des isch mir jetz a Lehr
blos no Moscht, koin Epfel mehr."
|